drum and bass
Dwaniej często dodatkową własnością drumandbass było to, iż był on muzyką tworzoną w całości przy użyciu komputera lub innego sprzętu i graną z vinyli. Obecnie, gdy istnieją grupy grające drum’n'bass na żywo, nie jest to żadnym kryterium.
W roku 1995 nastąpił ważny przełom w historii tego gatunku. Popularność zdobyła odmiana, którą od pewnego czasu promował LTJ Bukem i jego wytwórnia płytowa Good Looking Records, odmiana która brzmi inaczej niż przesiąknięte ragga i dancehallem, czyli intelligent dnb. Dzięki temu, aby odróżnić te dwa nurty, prasa zaczęła stosować termin drumandbass odnoszący się również do muzyki o lżejszej atmosferze inspirowanej ambientem.
Producenci, nie tworzący w stylu intelligent drumnbass powoli przestali trzymać się oryginalnego stylu jungle, rytm ich kawałków stał się mniej złożony, i coraz częściej pojawiał się mocny, regularny i dominujący snare, co finalnie doprowadzi do narodzin gatunku hardstep. Jednocześnie inni producenci promowali drumnbass mający zdobyć większą popularność, inspirowany poniekąd hiphopem - Jump-Up. Był także styl zwany Rollers, pochodzący od intelligent drum and bass, jednak posiadający bardziej soulowe brzmienie.
Nadszedł okres sporych sukcesów gatunku na polu komercyjnym, już w 1995 roku Goldie wydał swoją płytę Timeless, który to osiągnął siódmą pozycję na UK Charts. Dnb natychmiast ewoluował. Hardstep rozdzielił się na dwa podgatunki: na cechujący się brakiem naturalnie brzmiących instrumentów techstep, który to inspirowany jest muzyką techno i klimatem pochodzącym z filmów science fiction, oraz na darkstep, w którym to dominującą rolę odgrywają poplątane i mroczne sekcje basu tworzące mroczną atmosferę. Gatunek wchłonął także pozostałe elementy innych rodzajów muzyki.
Własności wyznaczające to, co można ująć w ramy dnb, nie są bardzo ograniczone. Są to znaczące różnice między poszczególnymi podrodzajami i dlatego tyle ich, w ramach tegoż właśnie gatunku, zostało wyróżnionych.
Podstawowym kryterium mogącym kwalifikować muzykę jako dnb jest tempo. Właściwie nie ma traków poniżej 160 bpm. tempo muzyki w ciągu lat stopniowo rosło i teraz najczęściej posiada ok. 174 bpm. Drum and bass, jako muzyka będąca głównie do grania w klubach, zwykle posiada podobne tempo, aby poszczególne traki można było łatwo zmiksować. Ważnym kryterium jest także rytm, inny niż popularny w muzyce elektronicznej takiej jak techno czy house. Mimo metrum 4/4, linia bitu jest nacechowana synkopami i zazwyczaj o wiele bardziej skomplikowana niźli w wymienionych gatunkach. Rozbudowana linia basowa jest również charakterystyczną cechą gatunku, chociaż najczęściej bass w muzyce z podgatunku liquid funk różni się od tego występującego w neurofunk. Kolejne elementy muzyki bywają bardzo różne, w drum and bass spotyka się niemal każde dzwięki, od ciepłych, soulowych wokali, po mroczne, charczące basy.
W 1997 roku producenci skupili się na techstepie, atmosfera tworzonej muzyki stawała się coraz bardziej mroczna i "niepokojąca". Zainteresowanie odmianą drumnbass powoli malało, między innymi za sprawą rosnącej popularności gatunków czerpiących z d&b, ale posiadających nieco wolniejsze bpm, stosujących przystępnie brzmiące sample i bardziej melodyjnych, takich jak 2-step i uk garage. Z powodu spadku zainteresowania gatunek przeżywał załamanie, odrodzenie nastąpiło dopiero po wydaniu takich singli Shake UR Body (Shy FX) czy Bodyrock (Andy C and Shimon). Po 1998 zaczął wyłaniać sie neurofunk, posiadający elementy takich rodzajów drumnbass jak techstep czy darkstep i cechujący się bardzo rozbudowaną linią basową i technicznym brzmieniem… Więcej znajdziesz tutaj - drum and bass