Większość okien to okna z tworzyw sztucznych
Moda na tego typu okna trafiła do nas z Zachodu, gdzie były one powszechne już ponad 50 lat temu. Pierwsze okna z profili z tworzywa sztucznego skonstruowano w zachodnich Niemczech tuż po wojnie. Zamiana drewna na tworzywa sztuczne wiązała się z koniecznością ochrony lasów po wojennych dewastacjach.
Zapotrzebowanie na tworzywa sztuczne w produkcji stale wzrasta. Z powodzeniem zastępują one popularne surowce naturalne m.in. metale, drewno, szkło i ceramikę. O ich popularności świadczy fakt, że są lekkie, mniej pracochłonne w produkcji i przetwórstwie, łatwe do formowania, nie podlegają korozji, cechuje je odporność na różnego typu agresję chemiczną i biologiczną. I to powoduje, że po tworzywa sztuczne sięgają również wytwórcy okien. 70 proc. okien powstaje tego właśnie materiału.
Najważniejszą częścią konstrukcji okien z tworzyw sztucznych są profile. Wykonuje się je najczęściej z białego lub barwionego wysokoudarowego PCW. Oprócz barwnika do poszczególnych tworzyw dodawane są substancje chemiczne. Mają one ułatwić wytwarzanie oraz poprawić wytrzymałość profili i zabezpieczyć je przed blaknięciem oraz starzeniem. Najpowszechniej wykorzystywane stabilizatory to związki ołowiu i kadmu. Popularność zyskują też przyjazne środowisku związki wapniowo-cynkowe.
Tworzywa sztuczne (wysokoudarowy, uszlachetniony polichlorek winylu) od lat stosuje się dla potrzeb stolarki otworowej. Dzieje się tak bo są one konkurencyjne i uzyskują coraz większą przewagę nad tradycyjnymi wyrobami. Wyroby z PCW zastępują więc okna drewniane.